dagboekschrijven.web-log.nl

Welkom bij dagboekschrijven.web-log.nl. Zoals je misschien al weet, kent het werken met een dagboek vele vormen. Mijn favoriet is het schrijven in een boekje met hier en daar een creatieve uitspatting. Op deze site vind je naast boeken, verwijzingen naar mooie websites en cursussen vooral mijn ervaringen met het dagboekschrijven. Ik hoop je hier vaker te mogen ontmoeten. Heb je vragen? Stuur gerust een berichtje via het mailformulier.

Kriebels & Krabbels

Aanmelden voor de inspiratie- en nieuwsbrief kan via het mailformulier.

luisteren........

Voor mij is het al weer jaren geleden dat ik Luisteren naar je pen volgde bij Christine de Vries. Deze cursus wordt nog steeds door haar gegeven, maar ook door vele andere vrouwen verspreid over het land. De afgelopen week kreeg ik een mailtje van een lezeres met de vraag of ik haar wilde linken. Natuurlijk doe ik dat!

Dus mensen, neem ook eens een kijkje op de site van Spegelskrift.

lamy dialog 3

Ooit gaf ik mijn echtgenoot een Lamy Pico cadeau, maar inmiddels heb ik hem zelf weer in bezit. Een prachtige kleine balpen die makkelijk in een tas past. Via de nieuwsbrief van Lamy werd ik attent gemaakt op de nieuwste aanwinst: de Lamy dialog 3. Het is een vulpen zonder dop. Je kunt de pen naar binnen en buiten draaien. Als je de pen in je tas of in een borstzakje wil vastklemmen dan zorgt de clip ervoor dat de punt van de pen altijd naar boven wijst waardoor inkt lekken vrijwel niet mogelijk lijkt. Prijzig is deze nieuwe vulpen wel, maar liefst 215 euro. Maar ja, dan heb je wel een vulpen met een 14 karaats penpunt en platina finish. Ik ben benieuwd hoelang het duurt voordat er goedkopere versies (lees imitaties) op de markt komen.

dank u!

Je hebt van die dagen dat je het gevoel hebt alleen maar bezig te zijn met je hoofd boven water te houden. Vandaag is zo'n dag. Na allerlei kleine klusjes hoor ik de "ping" van mijn mailbox en vind daar de volgende "huiswerkopdracht" uit de nieuwsbrief van SoChicken:

HUISWERK: Ontdek deze inspirerende gewoontes

• Schrijf op waar je dankbaar voor bent
• Zorg voor een moment van ontspanning
• Uit je liefde aan iemand
• Schrijf op wat je morgen wilt bereiken
• Evalueer je dag in een dagboek

Tja........... net wat ik nodig had.

verlangen.....

De tijd van verlangen is weer aangebroken. De kinderen leven van Sint Maarten, naar de aankomst van de Sint, van schoenzetten naar pakjesavond. Ondertussen lees ik elke dag 1 of twee epistels uit Brieven aan Doornroosje, een prachtig boek vol verlangen. Sommige lezers zullen straks weer vol verlangen bezig zijn met Fluisteringen van Licht waarin je schrijvend je weg vindt door de Adventstijd.

Soms heb je verlangens die moeilijk te vervullen zijn. Je hebt er het geld niet voor of je kunt geen tijd vinden om het verlangen uit te voeren. Kijk dan eens naar de essentie van zo'n verlangen en kijk hoe je die essentie wel kunt vervullen. Wat voorbeelden:

- Het verlangen "kluizenaar in een hutje op de hei" te zijn heeft in essentie te maken met stilte en misschien ook wel met even met niemand rekening houden. Je zou elke week een of twee uur in kunnen plannen waarin je niets doet. Tijd die je buiten in de natuur doorbrengt of thuis in een kamer waarin je ongestoord niets kunt doen.
- Het verlangen naar een huis met een grote tuin is in essentie misschien meer het verlangen naar verbinding met de natuur dan die werkelijke grote tuin, die ook erg veel onderhoud vergt. Je zou ervoor kunnen kiezen om een kleine balkontuin aan te leggen in wat bloembakken, te gaan helpen bij de schooltuinen als vrijwilliger of wekelijks een bezoek te brengen aan een mooi park.

Schrijf eens over verlangen. Waar verlang jij naar? Mag je van jezelf naar grote dingen verlangen? Hoe zou je een groot (nu niet vervulbaar) verlangen vorm kunnen geven door het terug te brengen naar de essentie?

doe maar??

Omdat ik vorige week dinsdag verwacht had nog wel een tijdje in de wachtkamer te moeten zitten, had ik mijn 1000 artist journalpages in mijn tas gemikt. Lekker kijken en geïnspireerd worden leek me wel wat. Het boek kwam pas anderhalf uur later in het HEMA-restaurant uit de tas en onder het genot van een koffie verkeerd bladerde ik het weer eens door. Zoveel mooie pagina's. Zoveel inspiratie. Ik zocht mijn pen en dagboekje op om wat aantekeningen te maken. Ondertussen hoorde ik een gesprek tussen twee oude mannetjes en voelde ik dat ik dit weer te lang niet had gedaan (schrijven bij de HEMA). Mijn gedachten en associaties vlogen alle kanten op. Ik deed mijn etui open en toen zag ik het: Doe Maar. Meer een kind van de jaren 80 dan ik gedacht had!

De Lamy Pink is inmiddels redelijk verkrijgbaar in de gewone kantoorboekhandels. De mijne kocht ik via een webwinkel waar ik heel tevreden over was. Hij is leverbaar met penpunten M en F. Zowel de roze als de groene Lamy's zijn iets dikker dan mijn Lamy Vista en de zwarte Lamy's die ik heb. Blijkbaar verandert de basis van deze pen toch wel iets in de loop der jaren. Echt zichtbaar is het niet, maar ik merk het aan het feit dat de "nieuwe" pennen minder makkelijk mijn pennenetui inschuiven.

witte pen

Je hebt witte pennen en witte pennen. In de loop van de jaren heb ik verschillende pennen uitgeprobeerd, maar ik heb DE pen nog niet gevonden, maar de Hybrid Pigment gel van Pentel komt dicht in de buurt. Wat pennen op een rijtje:

* Hema: gel inkt - wit
Wat mij betreft een prima pen. Loopt vrijwel niet vast en schrijf redelijk op waterverf. Na verloop van tijd gaat de pen wel wat haperen is mijn ervaring.

* Sakura: Souffle (Hobbywinkel)
Ik vind het lastig om met deze pen te schrijven. Ik krijg de lijnvoering nooit mooi gelijk en dus zijn de letter niet altijd even goed leesbaar, maar ook niet altijd even goed dekkend. Het duurt bovendien wat langer voordat de inkt gedroogd is. Om het eindresultaat te bewonderen, moet je dus wel even geduld hebben.

* Pentel: Hybrid Roller (kantoorboekhandel - niet op de foto)
Dit is in feite een gelpen. Zo een die vaak verkocht wordt bij het maken van kaarten. Mijn ervaring is niet erg gunstig. Op gekleurd papier schrijft het goed, maar op waterverfondergrond hapert de pen af en toe bij mij. Ook droogt de witte inkt soms op op de pen waardoor het kogeltje vastloopt en je dus weer even moet krassen om weer toevoer van inkt te krijgen.

* Pentel: Hybrid Pigment gel inkt (Kunstbenodigdheden)
Een geweldige pen. Lekker dekkend op een waterverfondergrond. Prima om zowel kleine stipjes als grote stipjes mee te zetten. Werkt zelfs goed op het papier van tijdschriften. Je moet wel alert zijn op de iets langere droogtijd. Bij het schrijven op donker papier is het de enige pen die echt dekkend is en ook nog het wit gelijkmatig verdeeld.

* Sakura: Pen-Touch (Kunstbenodigdheden)
Dit is eigenlijk meer een stift dan een pen. Je moet de stift schudden voor gebruik. Bij het zetten van kleine stipjes vond ik het niet dekkend genoeg. Bij het schrijven krijgt elke letter een wat witter einde. Daardoor lijkt de inkt niet gelijkmatig verdeeld en lijkt het niet gelijkmatig dekkend te zijn.

julia cameron

door elkaar

Ergens moet ik grinniken. "Het is weer zover" hoor ik mezelf verzuchten. Ik heb een klein dagboekje, een procesboek voor de opleiding en een artjournal. Ondertussen ligt er ook een schrift voor de ochtendpagina's en een boekje voor de ochtendtekening op tafel. Er zijn tijden dat ik alles gestructureerd in een boek doe, nu zijn de verschillende boekjes er toch weer ingeslopen. Soms is er de twijfel: wat schrijf ik waar nu in? Soms schrijf ik een korte samenvatting van het een in een ander boek. Soms weet ik het niet meer en in al mijn "wanhoop" schrijf ik dan maar niet. Maar als er een ding is wat ik de afgelopen tijd geleerd heb, is het wel dat het maken van een ochtendtekening net zo bevrijdend kan werken als het schrijven van ochtendpagina's.

het teeshavirus

De stijl van Teesha Moore is heel erg herkenbaar en al heel vaak geïmiteerd. Maar wat je ook probeert, het wordt toch nooit zoals de pagina's van Teesha. Dat is ook niet erg. Het ontwikkelen van je eigen stijl doe je vooral door heel veel verschillende dingen uit te proberen.

Dat er sprake is van een Teeshavirus kun je wel zien als je wat ronddwaalt op het internet. Bekijk maar eens de pagina's van Mandy, Marmod, iHanna 1, iHanna 2, Melissa, Kim, Lunagraphica en nog vele anderen. Je kunt ook een bezoekje brengen aan het weblog van Teesha Moore (en daar kun je ook alle video's terug vinden). Ik kreeg vorige week met mijn Apple trouwens wel een foutmelding op dat weblog en daarom heb ik de video's via het YouTube kanaal van Tracey V. Moore bekeken. Inmiddels lijkt dat probleem ook weer opgelost te zijn!

Ter inspiratie de video over "Lettering part 1" - het schrijfwerk. Maar eigenlijk is het het leukste als je alle video's bekijkt.

slideshow

Mocht je de wording van mijn beeld in een keer in foto's willen zien, ga dan naar deze slideshow.

gesso

Het papier in mijn dummy is voor verf en inkt eigenlijk veel te dun. Omdat ik nog een pot gesso heb staan gebruik ik die bij het maken van mijn kleurrijke pagina's. Gesso zorgt voor een goede ondergrond waarop ik makkelijk met verf aan de slag kan gaan zonder dat de kleuren aan de achterkant zichtbaar worden.

Neocolor II - Gesso
De blauwe ondergrond van deze pagina heb ik verkregen door eerst mijn blad vol te kleuren met verschillende kleuren blauw van Neocolor II en daaroverheen een laag gesso aan te brengen. Je moet er wel een beetje je best voor doen om de kleuren vermengd te krijgen met de witte gesso. Waar je ook rekening mee moet houden is dat de kleuren lichter worden door de gesso.  De achterzijde van deze bladzijde deed ik op dezelfde manier met een andere kleur. Het papier is nog steeds lekker soepel en met viltstift prima te beschrijven. De tekst is klaar, maar de visjes moeten nog verder bewerkt worden.

Gesso - Krantenpapier
Ooit leerde ik in een workshop dat je verf ook best als "lijmmiddel" kunt gebruiken. Dus waarom niet met Gesso vroeg ik me af. Ik scheurde wat krantenpapier, legde het op de pagina. Eerst bracht ik gesso onder het papier aan en later ging ik er met witte gesso ook nog overheen. Het papier bleef lekker zitten. Maar naarmate de pagina meer droogde, kwamen ook de eerste rimpels in het papier opzetten. Daar waar het papier met de combinatie Neocolor II en Gesso mooi vlak blijft, lukt dat niet met de plaktechniek. Nadat het geheel droog is heb ik spetters Neocolor II aangebracht: je maakt je kwast nat. Je gaat met de natte kwast over het krijtje en spettert er lekker op los door je kwast van de punt van het krijtje te laten glijden. Je kunt een zekere mate van controle houden, maar je moet er wel rekening mee houden dat het soms toch anders gaat dan gepland.

druk bezig

Na de laatste kwastbewegingen afgelopen weekend zijn de schilders nu toch echt vertrokken. Het huis is weer helemaal van onszelf. De meeste verhuisdozen zijn leeg. Even een kluspauze zullen we maar zeggen. In de huiskamer moet er nog 6 banen behang op de muur geplakt worden. Daarna zijn de slaapkamers aan de beurt. Kortom het klussen is nog lang niet klaar, maar de huiskamer is weer leefbaar na maanden van "kamperen".

Het werk voor de Tiki ligt ook niet stil. Het is heerlijk om af en toe even lekker een uurtje te mogen tekenen, schilderen of boetseren. Natuurlijk is er ook het nodige leeswerk en vergeet vooral het maken van verslagen niet. Maar het is nog steeds genieten!

De laatste weken heb ik hard gewerkt aan de eerste basisopdracht: een beeld gemaakt van een brood klei. Het was een ware ontdekkingstocht. Ik las boeken, bekeek de teleaccursus boetseren en ging aan de slag. Dat laatste ging natuurlijk niet zonder slag of stoot, maar het eindresultaat mag er zijn. Naast het kunstzinnig werken bracht het me ook allerlei inzichten. En daar gaat het om in het kunstzinnig dynamisch coachen. Kunst is niet het doel, maar slechts een middel. Als je werkstuk dan ook nog eens mooier uitvalt dan verwacht, tja dan is dat wel een grote beloning.

Het beeld staat nu te drogen op mijn werktafel. Daarna zal het nog een aantal weken/maanden op de kast in de huiskamer mogen staan, maar uiterlijk in het voorjaar zal het verhuizen naar de tuin. Dan geef ik dit ongebakken beeld terug aan de natuur als dank voor het gebruik van het materiaal, maar ook als dank voor alles wat het me opgeleverd heeft. Dat proces ga ik in ieder geval met foto's volgen, dus tegen die tijd zullen jullie er vast ook een logje over aantreffen.

uitproberen

Ik had een vierkante dummy gekocht met als voornemen om daar mooie pagina's in te maken. Maar na enkele weken veranderde het doel. Het is mijn modder- en kliederboek geworden. Wat is het toch heerlijk om allerlei dingen uit te proberen.

Vaak gaat het om het uitproberen van materiaal of het onderzoeken wat materiaal/kleur met mij doet. Zo ontdekte ik dat ik gouache dus eigenlijk helemaal niet leuk vindt en heel erg graag met potloden werk. Alles wat ik de afgelopen jaren geleerd heb, kan ik nu toepassen. Of het nu gaat om het invoegen van een pagina in mijn boek of de techniek van het uitproberen.

leeslint plaatsen

Dagboeken zonder leeslint koop ik wel, maar meestal maak ik er dan zelf een leeslintje in als de rug van het boekblok tenminste niet aan de kaft is vastgelijmd.

De meeste hobbywinkels die scrapbookartikelen verkopen, verkopen vaak ook lint in vele verschillende kleuren. Meestal hoef je geen meters te kopen, maar kun je gerust vragen om een halve meter of minder (vraag het wel altijd even na!).

Leg je dagboek open op tafel. De rug van het boekblok komt dan omhoog en daardoor ontstaat er een opening. Je smeert wat lijm op het lint en pakt iets waarmee je in de opening kan en het lintje ook een beetje kunt aandrukken. Het plakken van wat lint is dus wel een beetje gedoe (lees priegelwerk). Druk je lintje tegen het boekblok aan door bijvoorbeeld je stokje erop te houden. Als je je dagboek dichtdoet (met het stokje er nog in) dan kan de kaft ook nog meehelpen met wat druk te geven. Laat het geheel drogen. Controleer of het lintje goed vastzit en dan kun je daar nog wat kralen aanhangen.

Omdat er tegenwoordig zoveel kralen te krijgen zijn, kun je ook kijken of je een symbool eraan kunt hangen dat je tijdens het dagboekschrijven wilt gebruiken als ondersteuning of juist als inspiratiebron.

even bijlezen of toch niet?

Voor de zomervakantie begon mijn dag na de ochtendspits met een koffie verkeerd en het dagelijkse weblogleesrondje. Waar is die tijd gebleven dat ik dat iedere dag deed? Toen ik van het weekend weer eens mijn leesrondje afliep, viel me op dat sommige blogs al maanden niet meer beschreven worden en dat andere van de aardbodem verdwenen zijn. Hoewel ik de schrijfsters niet ken, vraag ik me wel af wat de reden is. Zou het wel goed gaan met de logster? Maar ik vraag me ook af waarom je na jaren schrijven je weblog wist? Vragen waar ik natuurlijk geen antwoord op krijg, maar die me wel bezig houden. Tja.....

donkere tijd

Zomaar wat dingen over de donkere tijd.

De wintertijd is ook dit jaar voor mij weer de start van het ochtendpagina's schrijven. Er is niets mooiers dan in het donker zitten, de vogels horen en het langzaam licht te zien worden en te schrijven. Vanmorgen was het een beetje mistig waardoor er een mooie mysterieuze sfeer hing. Die stille momenten aan het begin van de dag, zijn net zo prettig als aan het eind van de dag nog heel even alleen beneden zijn terwijl de rest van mijn huisgenoten al in bed liggen. Die momenten lokken uit tot mijmeren of even een paar regels schrijven.

Nu het ook aan het eind van de middag weer snel donker wordt, is er ook niets leukers dan een rondje te fietsen. Nee, ik wandel. De kinderen fietsen op de stoep en genieten van de kleine led-lampjes die we op hun fietsen gemonteerd hebben. Het voordeel is dat ik ze goed kan zien als ze wat verder weg fietsen, maar dat ze ook voor voetgangers en ander verkeer zichtbaar zijn (ook dankzij de reflecterende hesjes!).

Het is ook weer vogeltrektijd. Van de week fietste ik rond 22.00 uur naar huis. Boven me hoorde ik de ganzen, maar zien kon ik ze niet hoelang ik ook tuurde.

Nog een paar weken en dan komt de sint aan. Het vieren van de Sint met de familie is ook weer gepland. Nu nog ergens de tijd vinden om de poppenkast een beetje te renoveren die al een tijdje in de opslag staat.

Schrijf eens over de donkere tijd. Wat zijn jouw associaties bij de wintertijd? Waar geniet je van? Wat vind je echt niet leuk.

aangepast schrijfmateriaal

Als (dagboek)schrijven je lust en je leven is, kun je je haast niet voorstellen dat er misschien ooit een dag zal komen waarop het hanteren van een pen of potlood steeds minder makkelijk zal gaan. Gelukkig zijn er verschillende hulpmiddelen om het schrijven toch te vergemakkelijken als je niet meer in staat bent om een gewone pen goed vast te houden. Bekijk deze pdf maar eens. Het is vervolgens wel even zoeken op het Internet om een aangepaste pen/potlood te bestellen, maar het bedrijf Grippers biedt voor een groot deel uitkomst. Daarnaast zijn er nog vele andere aanbieders. De pen voor reumapatienten lijkt ook redelijk verkrijgbaar te zijn wanneer je Google op het zoeken loslaat. En de pennen die je kunt verzwaren met verschillende gewichtjes zijn ook wel te vinden. Dit soort pennen is weer handig als je last hebt van "bibberende" handen (tremoren). Kortom: als je handen niet meer zo soepel zijn, is er misschien toch altijd nog een manier te vinden om wel te kunnen schrijven.

Als je onder behandeling bent van een fysiotherapeut of een ergotherapeut kun je hem/haar eens om informatie vragen wat voor jou de beste keuze zou zijn.

paperblanks noir

In de notitieboeken die ik de laatste tijd bespreek, zie je steeds meer dat ik niet een merk bespreek, maar een notitieboekje. Het is mijn ervaring dat het papier bij een uitgeverij soms zo kan verschillen per soort notitieboek dat het niet eerlijk is om te zeggen dat een bepaald merk wel of niet goed is. Bovendien maakt het uit met welke soort pen of inkt je schrijft. Het kan dus best zo zijn dat de inkt van Parker, Waterman of zomaar een ander merk niet doorlekt of geen veren laat zien. Het blijft toch een kwestie van zelf uitproberen. Dagboekschrijven en de keuze voor notitieboeken/dagboeken blijven altijd zeer persoonlijk. Mijn besprekingen zijn dus meer een ervaringsverhaal dan het maken van reclame.

Juist in een periode waarin ik minder schrijf, schrijf ik graag in een wat kleiner boekje. Ik heb gekozen voor Paperblanks Noir (French Ornate). Dit is een langwerpig boekje, gelinieerd met een magneetsluiting. Het boekje heeft een "open rug" waardoor je de binding van de verschillende katernen goed kunt zien. Het voordeel van deze binding is ook dat het boekje goed plat open ligt, waar je ook in het boekje bent. De bladzijden zijn wat aan de dunne kant. Als ik met blauwe of groene Lamy inkt schrijf, dan is er sprake van een licht doorvloeien naar de achterkant van de pagina. Met de roze Private Reseve inkt is dat vrijwel niet zichtbaar.

Als je op deze link klikt, kun je op de foto wat beter zien hoe dat doorvloeien/doorbloeden er uitziet. Het geldt trouwens niet alleen voor de vulpen inkt, ook gelpennen en stiften laten een vage indruk op de achterzijde achter. Als je dat niet zo'n bezwaar vindt of je schrijft meestal met balpen, dan is dit boekje een prima aanschaf.

Tot slot nog een kleine tip. Zoals je ziet is het boekje dus smal. Als je een keer wat langer wilt schrijven en het vervelend vindt om zo snel je regels af te moeten breken, dan kun je ervoor kiezen om gewoon door te schrijven (over beide pagina's).

geplunderd

Er is altijd een hoogtepunt in het jaar van mijn lijsterbes: de plundering. Wekenlang doen merels zich voorzichtig te goed aan de bessen. Af en toe valt er een blad of een bes, maar de rommel is te overzien. Gisteren was het weer zover. Een flinke groep spreeuwen maakte de buurt onveilig. Fouragerend tussen onze lijsterbes en die van de buren was het niet alleen een flinke herrie, maar ook een mooi schouwspel. In een rap tempo werd de boom van alle bessen ontdaan. Meer dan de helft komt niet in vogelmagen terecht, maar valt bij de plundering op de grond. Vegen lijkt absoluut zinloos te zijn omdat ze na 15 minuten alweer aan de volgende fase van de plundering beginnen. Fotograferen is trouwens een absolute ramp: de beestjes zijn zo snel en wisselen elkaar zo vaak af dat als je eenmaal scherp gesteld hebt, de vogels alweer letterlijk gevlogen zijn.

kieskeurig?

Als ik me een ding bewust ben geworden in de afgelopen maanden, dan is het wel dat ik kieskeurig ben geworden. Natuurlijk kan ik een dagboekje bijhouden in een schoolschriftje. Natuurlijk schrijft een goedkope balpen soms net zo lekker als een goede vulpen, maar ik ben steeds vaker trouw aan de merken waarvan ik weet dat het resultaat er altijd uit zal zien zoals ik dat in mijn hoofd heb. Dus geen inkt die doorbloedt naar de volgende bladzijde. Geen inktveren (het uitlopen of vloeien van inkt) bij mooi geschreven letters. Maar ook geen pagina's met vlekken omdat de inkt te langzaam droogt op een tegenoverliggende bladzijde.

Maar geldt dit nu ook voor het creatieve werk?

Ja en nee. Omdat ik graag met Karisma potloden werk en die niet meer te koop zijn, ging ik op zoek naar een vervanger. Het is niet makkelijk om iets te vinden dat vergelijkbaar is, maar de Faber Castel Polychromos komt dicht in de buurt. Helaas zijn die ook niet van het goedkope soort, maar ze geven niet zo af als de Derwent Softcolour en houden prettiger vast dan zeskantig potlood (maar goed, dat is dus heel persoonlijk). Voor het kleurkoesteren en het mandalatekenen zijn ze in ieder geval heel prettig om mee te werken. Met gouache, acryl en aquarelverf heb ik wel wat ervaring, maar nog lang niet zoveel dat ik daar erg kieskeurig in ben. En dat maakt dat ik voorzichtig niet anders kan concluderen dat werkervaring maakt dat je kieskeuriger wordt, omdat je steeds vaker de mogelijkheden en onmogelijkheden van bepaalde materialen gaat zien.